Engin Demirci Şiirleri - Şair Engin Demirci

B/an’a D/okunuyor Aşk - Garib Çoban

Sevgilinin kapılarında niceleri bekledi kendini.
Niceleri eli boş döndü kabre.
Niceleri de açıldı diye eli dolu döneceğini zannetti.
Niceleri eli boş döndüğü için mutsuz oldu.

Bilmiyorum Ya Rabbi - Garib Çoban

Gönlümde bir yer var, çıkmaz sokak.
Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı.
Adresi bilmeyen aşık, kaybolacak.
Zulüm ruhta g/izlidir.

Sana alem görünen katrede hakikat.
Derdi olan insanın olur bir yâri.
Dost kapısı açmak ister isen.
Özündeki sözündeki mealidir kişi.

Bir An ve Sonra Hiç - Garib Çoban

Kötü sonla biten kitaplar, senaryolar iz bırakır.
Her kötü son, yarım kalmış bir hikâye demektir çünkü.
Her kötü son, bir çentik atar kalbimize.
Ahlak insanı insan kılan niteliklerin bütünüdür.

Kendi hakikati için çıktı arayışa teheccüt vakti gecenin çobanları.
Yalnızca g/özleri kapalı, vefasız gönüllerin.
Bir aşk gibi filiz verdi divanında kendine tükenişler.
Estağfirullah deyip vazgeçebildiğin şeyin sahibi sensin.

Sonu görünmeyen pınardan getirdim gönlümden avuçlarına duaları.
Nokta olan hayat ile sonsuzluk olan kabirtaşı arasındaki yanımdan.
Dışardan mı b/akmalı içerden mi çıkmalı şems vakti.
İnsanın köleliği insanın kendisinden çıkmağa itiyor.
Daha da ötelerde, savaşların biteceği vakit.

Surete kurban edilmeyen kimliklerin aşkı kuşattığı doğrular gecenin çobanları.
Eğer bir yerlerde daha bir kaç tane kalırsa.
En çok sizler için yazdıkları şiirdir.
O kainatın bile bugün geri çevrildiğine inandığı bir ünü tanıyanları düşünüyordu.
Bir silah vardı şems vakti kalbimde.

Dikkate şayan insanın ölümü!.
Sen seni kör kuyuya atma.
Doğru söylesekte bize inanmazsın diyen Yusuf’un kardeşleri gibi olma.
Nefsinden murad alma ey gönül.

Birbirimizden Öğrendiğimiz Şey İnsan - Garib Çoban

Büyük imtihanlar, kendinden en emin olduğun zamanlarda vuku bulur.
Malûmunuz; insan daima iddiasından vurulur.
Böylelikle, kesinlik kavramını lügâtimden çıkardım.
Beyaz kirlenebilir, siyah da tozundan arınabilir.

Beyhûde - Garib Çoban


Kalabalıkta hakikât yoktur!..
Bu ben değilim!..
Hayatın esprisini anladığım halde neden bu ten kafesinden kurtulamıyorum.