Eski zamanlarda bir kral, saray yolunun üzerine koca bir kaya koydurmuştu,
Bir bir görelim bakalım neler olacak? . Diye kendisi de pencereye oturmuştu.
Saray görevlileri, zengin tüccarlar, kervancılar, saray yolundan hep geldiler,
Günün sabahından öğlenine kadar, kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler.
Pek çoğu Kral'a yüksek sesle duyurdu. Halkından bu kadar vergi alınıyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta