Enes Yakıştır (d. 2011, Antalya), doğuştan %90 görme engelli bir şair ve hikaye anlatıcısıdır. Eserlerinde görme yetisinin yokluğunu bir kayıp olarak değil, aksine dokunma, işitme ve sezme duyularıyla kurulan derin bir varoluşsal algının kaynağı olarak işler. Şu anda Antalya Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Bilişim bölümünde eğitimine devam etmektedir; bu durum, eserlerinde "CPU gibi çalışan beyin" ve "kalbe veri girişi" gibi teknolojik metaforların duygusal içerikle harmanlanmasına yol açar.
Temel Sanat Anlayışı:
Enes Yakıştır'ın şiirleri, gözün değil, ruhun teniyle algılanan bir dünyanın resmidir.
•
Taştan Boşluğa Dönüşüm: Geçmişte yaşanan reddedilmelerle "taşa dönmüş" kalbi, beklenmedik bir nazik dokunuşla çatlatır ve "sevgiyle dolmayı bekleyen" boşluğu keşfeder.
•
Duyusal Algı: Eserlerindeki sevgi, bir insanın suretine değil, sesinin tınısına ve dokunuşunun nazikliğine odaklanır. Onun için aşk, Braille alfabesiyle hissedilen bir gerçektir.
•
Direniş: Tüm acılara rağmen, aşkın bir "devrim ve direniş" olduğunu savunur.
Eserleri
Mühürlü Kalbin Beş Hali, BEŞ HARFİ BEKLEMEK, ARZIN İKİ SIZISI - TÜRKİSTAN VE FİLİSTİN, Beş, Taş, Veri Tabanındaki Taş Ve Arkasız Kalenin Destanı, Taşın Sesi Ve Donanım Hatası, Karanlıkta Dokunan Kalp, Karanlığın Gözyaşları, Bir Aşıkın Şikayetnamesi, Aşka Adanmış Sitem, Karanlıkta Parlayan T, Adı Olmayan Sevda
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!