Endişeye Gerek Yok Şiiri - Mecit Aktürk

Cihan-şümûl devletin kodu var genimizde
Bir poyraz esme ile yıkılmaz koca çınar.
Varsın yol sarpa sarsın; dağ olsun önümüzde
Yâri Allah olanın, yoldan öte yolu var.

Alevler yükselse de, sarsa da dört bir yanı
Ne yangınlar söndürdük; bunu da söndürürüz.
Birgün elele verip, dindirip akan kanı
Bize kefen biçeni, eli boş döndürürüz.

İslam’ın bayraktarı dün bizdik; bugün de biz
Biziz, haçlı gürûhun önündeki tek engel.
Düşmanlık bâki kaldı; gülse de o çirkef yüz
Ülkem için saklandı ucu zehirli çengel.

O çengel ki; kimi gün, ASALA’ydı ucunda,
Ya da nifak tohumu; bizi bize düşüren.
Yine aynı düşmandır; PKK’yı avcunda
Üfleyip, balon yapıp, şişirdikçe şişiren.

Bu terörün merkezi ne Botan’dır ne Kandil
Koca koca devletler; bahçeme diken eken!
Ne telaş ne yaygara; ne de kırıcı bir dil
Birlik ve beraberlik! Budur bize gereken.

Gâye; sömürülürken müslüman coğrafyası
Dur, demesin Türkiye; sessiz kalsın yalana.
Sözde, medeni denen, sömürgeci mafyası
Yine eskisi gibi, devam etsin talana.

Arkadaş! Şunu bil ki; kolay bitmez bu savaş
Bir savaş ki, bedeli; Şehitlik, hüzün, keder.
Kinden sarp tepeleri aşk ile, sevgiyle aş
Onurlu bir görevi yüklemiş bize kader.

Davası büyük olan, vakit geçirmez yasla
Bayrağa yan bakana, dünyayı ederiz dar.
Endişeye gerek yok; VATAN bölünmez asla
"Severek" can verdikçe; en az alçaklar kadar!