Herşeyin iki yüzü vardı. Buyüzden yüzümüzü ne yöne döneceğimizi bilemedik. Bildiğimiz tek yön, içimizde ki gerçeklik olsada herşeyin ikiyüzü yansıdı sahtelikle gözlerimizin içine.
İçimizden aldığımız ışığı, hiç söndürmedik gözlerimizden.
Görebildiğimiz tüm yansımadan, en gerçekliğe ulaştık sonsuzluğun izlerinden.
Tüm yansımalardan, yaşamanın tek yönüne sarıldık.
Işık varsa içinde, aydınlıksa bakışın , bakışının aydınlığıdır yüzüne yansıyan.
Nice ışıklar var ki; bakışımız için yanan.
Hayatın kendisi yansır, ışığın olur yaşamak.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta