Herşeyin iki yüzü vardı. Buyüzden yüzümüzü ne yöne döneceğimizi bilemedik. Bildiğimiz tek yön, içimizde ki gerçeklik olsada herşeyin ikiyüzü yansıdı sahtelikle gözlerimizin içine.
İçimizden aldığımız ışığı, hiç söndürmedik gözlerimizden.
Görebildiğimiz tüm yansımadan, en gerçekliğe ulaştık sonsuzluğun izlerinden.
Tüm yansımalardan, yaşamanın tek yönüne sarıldık.
Işık varsa içinde, aydınlıksa bakışın , bakışının aydınlığıdır yüzüne yansıyan.
Nice ışıklar var ki; bakışımız için yanan.
Hayatın kendisi yansır, ışığın olur yaşamak.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta