Nihal, kalabalığın içinden bana tekil gelen ses
Herkes konuşur, sen susarken bir kapı aralanır
Sanki adın dudaklarıma değil, içime söylenir
Kalbim fark eder, ben henüz itiraf etmem.
Yürüyüşün bir yerden gelmez, bir yere de gitmez
Zaman sende oyalanır, aceleyi unutur
Bakışın değmez, dokunur
Ten değil, anlam ürperir.
Nihal, sende bir sır var
Tasavvuf kitaplarında altı çizilmeyen
Ama gece okununca kalbi uyutmayan
Bir ismin değil, bir hâlin var.
Ses tonunla içimdeki gürültü susar
Yaklaşman bir davet değil, bir sınavdır
Arzu edep giyer, edep ateş olur
Ve ben seni fark ettiğim anda yanmaya başlarım.
Henüz adımız yok, bu en saf yer
Ne günah sayılır, ne sevap
Ama bilirim
Kalp, seni gördüğü an notunu düşmüştür bile.
Kayıt Tarihi : 7.8.2025 19:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!