En güzeli dedim.. Seninle aynı sofrada oturmuş olmak, aynı ekmeği bölmüş, aynı tuza uzanmış, aynı masa'da oturmuş olmak.
Konuşmak seninle, sesimle sesini selamlamak.
Aynı duvarlar içinde yankılanmak sesinde.
Aynı koltuğa uzanmak, aynı yerlerden sevmek, aynı yerlerden çalışmak,sana, bana, birbirimize.
Bakmak ayrıca,ve görmek kendimi gözlerinde..
En güzeli bu dedim, aynı sabaha uyanmak, ayrı yataklarda uyumak değil mesele, güzel olan sol'unda sabahlamak.
En kötüsü ağlamandı,o bile güzeldi, 3 5 damla boncuk düştü saçlarıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta