Zamansız rüyaya dalar mı insan
Dalarmış gözlerine bakınca anladım.
En zamansız geldin yüreğime
Oysaki yüreğimin bütün kapılarını kitlemiştim
Aşka inanmayan bir yüreğe gelmiştin.
Her zaman bir adım geri durdum
O kadar büyük bir korku vardı ki yürekte
Dağılmış tuz buz olmuş virane gönlüm
Gülümsemen deki gamzen
O kadar samimiydi ki gözlerinle birlikteki gülüşün
Uzak durma der gibi.
Zaman herşeyin ilacı derler
Zamanla birbirimizin en iyi arkadaşı olduk.
Sustuk gözlerimizin konuşmasına izin verdik
Atılması gereken her adım havada asılı kaldı
O kadar çok büyüttüm ki seni gönlümde
Adım atsam da gidecektin atmasam da
Tam benliğin ile gelmemiştin
Emanet gibiydin her an gidecek bir misafir
Bir vardın buradayım der gibi
Birde sessizliğinle yok oluyordun
Gitmem güven demiştin oysaki
Gelmeyen biri gidemezdi bunu da biliyordun.
Sen kendine bekleyeni inandırdın.
Kalanda gelmeyecek birini beklemeye kandı.
Oysaki dinlediğim her şarkı bizi anımsatıyor du.
Düşlerinde bir sonu var dı.
Hayaller de bile kavuşulması imkansızdık.
Ay her gecemize şahit yaşanılamayan
Güneş her doğduğu yeni güne umutlu.
Aşkı vuslata kalan biz
Iyikilerimizin yerine keş kelerimize sığındık
Birleşmek için uzatılan el olmalıydık
Vazgeçip giden değil
Tatlı bir rüyanın en acı gerçeği.
Bir gün ya gelirse diye her daim beklediğim
Keşke umutla beklemeye devam etseydim de
Soğuk davranarak daha çok üşütmeseydin yüreğimi.
En azından küçücük bir umudu
Koca bir yalnızlığa bırakıp uyandırmasaydın
En güzel rüyadan.
Kayıt Tarihi : 9.06.2024 18:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!