Ey suskunluğun eşiğinde bekleyen sır…
Nefesini tutmuş gecenin alnında ter damlası…
Göğe kaldırılmış eller değil burada,
Yere bırakılmış ağırlıklardır dua.
Kırık aynalarda çoğalan yüzüm;
Her parçada başka bir “ben” ölür.
Parmak uçlarımda sızlayan geçmiş,
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta