Aglaya zirlaya
Hic susmak bilmeyen bagirtilarin pencesine düsmüs kiskacina kapanmis
Günsüz mutsuz ve geleceksiz yollara koyulup
Ölü gün sagiltarak üzüntüden acidan kederden
Insanin dünyaya,
insanin hayat denen icli disli tabiata,
Ve nsanin kendinden sayip bildigi insana
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta