En büyük aksesuarım hüzün benim
Kalbimle beynimin savaşa oturduğu gecede
karanlık,
korkunç bir karabasan gibi girerken koynuma,
rüyamda dudaklarıma siyanür süren insanlar gördüm
Esir düştüğüm yıkık şehirde
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta