Emrine Amadeyim Şiiri - Şafak Bayrak

Rüzgar gibi gelip geçtin ömrümden
Bir adın kaldı, mühürlü dudaklarımda
Gittiğin günden beri,
Sokaklar yetim
Akşamlar sessiz, sabahlar yarım
Bir zaman adamıydım, eskiden
Şimdi bir gölge gibi avareyim.

Adını duysam irkilirim
Ne yana dönsem, yüzün çıkıyor karşıma
Aynaya baksam, içime düşüyor gözlerin
Biri kapımı çalsa, sen geldin sanırım
Seni özlemek günahsa,
Her daim günahkarım.

Kapılarım kırık, ışıksız odalarım
Yagmur yemiş duvarlarım,
Küf kokuyor umutlarım
Dökülüyor içimde, senden kalan ne varsa.
Artık eski bir han gibi viraneyim.

Bir senin uğruna kendimden geçtim
Bilmiyor hiç kimse,
Nerede ne haldeyim
Bul beni ey yar bir seslenmen yeter
Belki yeniden dirilir,
ölmüş hislerim
Bilki senin uğruna, deli divaneyim.
Yeniden yaşat beni,
Emrine amadeyim.