Sensiz geçen dakika cezamdır
Sensiz geçen ömür cehennemimdir
Sensiz bırakma beni ey sevgili!
Kahra da kedere de varım seninle
Mutluluk sürekli değil şu fani dünyada
Anlamıyorsun ben sende esirim
Uzaklaşsam biraz çözülüverir dizlerim
Atmaz olur kalbim, nefessiz kalırım
Düşünecek olsam başka birini
Kaybolurum, kaçarım kendimden
Unutacak olsam gözlerini bir an
Dünyadaki bütün şiirler sana yazılsın bütün şarkılar seni anlatsın
Birisiyle konuşuyorsam eğer konu hep sana gelsin
Dağlar taşlar bir koro oluşturup güzelliğini haykırırken
Ben yine seni izleyeyim istiyorum
Aylardan yine bahar,
İçimde bu sefer hüzün var
Bilmem hangi günü martın
Son çığlıydı süzülen martının
İki dudağının arasındaydı hayat
Bugün sen geleceksin diye cüretkâr kapılar
Bu sefer biraz kahırlı geliyorsun sanki
Neden sevdiğim görmüyor musun
Köşeye bıraktığım benleri
Sonların çok daha ötesinde
Seni sevebileceğim bir yer buldum
Tanrıdan buranın dünya olmasını diledim
Deryaların içinde hatta buzullarda bile
Sen dalgalansın sen aksın
Kıtalar aşarken seyyahlar
Arar dururum sabahsız gecelerde
Neredesin bilmem ışığın yok
Sesini duysam sonsuz gürültünün içinden
Yine seni seveceğim yine seni seveceğim
Gidişlerinden bir açık kapı kaldı
Sözler harıdır aşkımın
Yazdıkça yanar ısıtır ikimizi
Yanakların kızarıverir duyunca
Gördüğümden değil sen öyle söylemiştin
Yoksa yüzüne bakmak ne büyük şeref!
Bir takvim daha çöpe giderken
Ayazın içinden sonsuz sıcaklıkla seviyorum seni
Yağan kar doğan güneş seni anlatır
Çiçekler açmışsa ben güldüğünü anlarım
Gönül penceremde sadece sen varsın sevgilim
Ben bir seni yaşarım bir seni bilirim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!