Emrah Kurt Şiirleri - Şair Emrah Kurt

YAŞAMAK
Zormu geliyor yaşamak
Çare değil ki ağlamak
Göreceksin düzelecek
Bu hayat tutunarak

YAZ GÜNLERİ
yemyeşil dalı ile ağaç gövdesi
sanki ilaç gibidir serin gölgesi
çook hatıra gizler her bir köşesi
o günlerin bende kaldı neşesi

YAZIKMIŞ
Yazıkmış, sana bakan gözlere
Yazıkmış, seni tutan ellere
Yazıkmış, sana atan kalplere
Yazıkmış, sana harcanan ömre

YEMİN
Ne sözler verdim kendime
Günün birinde tutarım diye
Ne yeminler ettim haberin yok
Her defasında bozuldu yine

YİNE YALNIZIM
Yine yalnızım kendi kendime
Hiç kimse bakmıyor halime
Dalmış gidiyorum hayaline
Yalnızlık damla damla akar kalbime

20. ASIR GENÇLİĞİ
*Yirminci asır, bu muydu sorunun
Her geçen günde batıyor gençlik
Ey İnsanoğlu bu muydu torunun
Her birinde içki, haram, iğrençlik

YOKLUĞUN
Gülüşünü düşündüm
Gece düşümde gördüm
Bir hasret ki yokluğun
Duvarlarını kendim ördüm

"Benimle dünyanın hali ancak bir ağacın gölgesinde
bir müddet dinlenip de bırakıp giden bir yolcu gibidir"
"Dünya ahiretin tarlasıdır" Hz. Muhammed (s.a.v)

YOLCU
Sonsuzluğa yolcu her can

YOLLARA DÜŞERİM
Ve tam kavuştum derken herşeye
Ardımda kalıverir bilemem
Ağlarım yollara düşer
Silemem gözlerimi

YOLLAR BOYUNCA
"Hakan'a..."
sahil boyunca yürüdü adam
uzak şehirleri düşleyerek
ve İstanbul'u düşünerek
sonra durdu denize yöneldi