Dinlerken, elimde kalem, sessizliği.
Dinlerken, şarkıda, hatırladım sensizliği.
Kimi bilinmez, alış mı veriş mi soluğun.
Kimi silinmez, biten kalp atışların.
Seni, kendine bıraktım.
Kendime suç attım.
Buz Gibi
Donuğum.
Nedeni bilinmez.
Eskisi belki silinmez.
Donuyorum,
Düne dönük penceremin önünde.
Yoruldum biraz derdim var,
Sana varmıyor ayaklarım.
Delikanlı gibi gidemiyorum yanına.
Dışarıda yağmur var, anlatamıyorum derdimi
Kimseye.
Çölde bir yolcu gibi yalnızlığım içimde
Kavrulup gidiyorum.
Pervasız serçe gibi hep ganimet peşinde
Savrulup gidiyorum.
Bir kış güneşi gibi bulutların esiri
Görünüp gidiyorum.
Rüzgarın oyununa geldim.
Sessizce uçuyorum.
Yolda çokuz;
Bense tekim.
Kim bilir nereye konacağım?
Tahtadan bi'şehirde
Bende bilmem, kafam karışık
Televizyon izliyorum.
Dışarısı güzel, camdan bakıp
Hayaller kuruyorum, dışarıya dalıp.
Sade, sen mi vardın? Sade ben.
Sade, sana mı kaldım?
İnsafsız, bilinmez bir sadelik,
Sinir senin elinde, sakin senin elinde.
Ne yapsan bir bahane
Bulursun beyninde.
(01.Aralık.2002 Pazar)
Rüyaymış gördüğüm gerçekten,
Üç hafta benim için üç saniye gibi de geçse,
O son gecenin her saniyesi kazındı hatrıma.
Son gülen iyi güler dediler, güldün de ne oldu?
Ne yaptıysan yaptın sandın; ama olan sana oldu.
Ne oldu ben de anlamadım,
Elimde resmin, alnımda yazın.
Bi'kere de yazın buluşalım.
Yüzünü görsem, dur bi'de selam versem.
Zaten ben suçluyum, sana ne dersem.
Ben bir şey duydum,
Ama söyleyemem.
Bu bana emanet,
Hıyanet edemem.
Elime geçse kalem,
Kağıda dökemem.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!