Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Astral, seyahat denilen Ruhun
Bedenden yükselip kendini seyretmesi
Konuşması ise, İki defa deneyimledim
Sanki gören gözlerim yukarıdan beni seyrediyor

Kalmadı dünyanın tadı tuzu
İnsanlar sahte, aşklar sanal
İnsanlar vefasız, dilde bin yalan

Kaderde varsa olur etme acele
Olmaz olmaz dediklerimiz gelir başa
Açılır gözler hayretle

Mademki geldik dünyaya
Amacımız olmalı her açıdan güçlü olmaya
Güçsüz olan hep av, güçlü avcı daima

İyi ve kötü yoktur, aslında
Hepsinin yaratanı, aynı
Kötüler ayar düğmesi
Haddi aşanlara verilir ceza, onlarla

Zaman zaman yarattıklarına ayar verir Yaratan
Azan toplulukların başına, azgın firavunlar verir
Bazen toptan yok edilirler,toplumlar
Aşırı varlıklı insan kendini Tanrı zanneder

Neler gelmiş neler geçmiş felekten
Un elerken deve geçmiş elekten
Demiş eskiler

HZ Musa taraf oldu, kendine yakın olana
Kaza ile can aldı, oldu katil
Taraf olmanın, cezasıydı bu
Oysa ara bulmalıydı, İnsandan beklenen buydu

Nasıl da severim seni, aylardan mayıs
Leylaklar, mor salkımlar, erguvanlar süsler her yanı
Laleler, sümbüller, güller sardı, parkları
Maziye götürdü beni

Gör şimdi emirgan'ı, yıldız Parkı'nı

Aynaydım, kırıldım, kırık aynalarda, gör kendini
Kırıldım binlerce parçaya, bölündüm
Her gün parçalardan biri konuşacak, susmayacaklar, sanırım
Kırık aynalar, can yakar, üzerinde yürürsen, kanatır