Yatağım toprak, yorganım bulutlardır benim
Gök kubbenin altında yaşıyorum şu an
Ne geçmişi, ne geleceği bilirim
Puzzle' in bir parçasıyım,tablodaki bir renk
Boşa geçen zamana yazık
İnsan olabilmek için,haya gerek edep gerek
Beşikten mezara ilim gerek hani nerede?
İnsanları kandırıyor, yalan söylüyorsan
İman ediyorum, diyemezsin!
Edep kalktı, her yer plaj, kadınlar çıplak
Saygı yok, küçük büyüğe akıl veriyor
Görgü yok, gördüğünü sanıyor
Çocuk yanım olmasa çekilesi değil bu dünya
Dinlemesini bilseydik
Kemale ermiş ruhlardan da
Haberler aldığımızı bilirdik
Dert dediklerin dün senin yaptıkların
Bedelini bu gün ödüyorsun
Saydıysan sayarlar, severler sevdiysen
Domuz ne bulursa yer,
Hatta ölen yavrusunu bile
Yecüc , Mecücler de öyle
Her neye baksam mucize
Her ne öğrensem faydası bize
Başımızı, yedi delikli tokmak sanma
Bazen kendimi yediemin gibi hissediyorum
Benim olsa, benim de dediğim olur
Kendimi bekçi gibi hissediyorum
Yoktan var edildik, cehalet de diz boyu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!