MEVSİMLER
Mevsimler gibi ömürler
Kıştan sonra gelir bahar
Her mevsimin görevleri var
Mevsimler yok artık
Ne ilkbahar ne sonbahar kaldı
Bir yaz birde kış var,
Haydi gülüm var git işine
Hayatın gelmişim sonbaharına
Ne takat var ne istek
Yürürüm tek başıma, yollar benim
Sanma seni seven var, Rabbinden, annenden başka
Ederin verdiğin kadardır, kula
Vermeyi kes de gör, inanma sahte sevgilere
Deveyi elekten geçiren
Balığı kavağa çıkaran
Mandaya söğüt yaprağında yuva yaptıran
En iyi öğretmen hayattır
Kimi zaman acıtarak kimi zaman zıplatarak öğretir
Yaşamadan bilemezsin, nasıl canın yanacaktır
Halden anlar olacaksın, evreni okumayı öğreneceksin
Bencillik diz boyu, yedirmezsen kimse çalmaz kapını
İnsanlar doymaz oldu, bindiği dalı kesiyor pek çoğu
Acımayana acımazlar, kin tutan kömür karası
Küçük, küçücük bir mikrop
Tüm insanlığı yok edebilir
Bir insan, dünya'nın düzenini değiştirebilir
Geldim dünyaya misafir,ne buldumsa şükrettim
Evin sahibine saygımdan, şikayet etmedim
Adıyla adına yapmaya çalıştım her ne yaptımsa
Misafir umduğunu değil, bulduğunu yermiş daima




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!