Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Öfkedir gülü soldurur
Öfke ateştir küle döndürür
Öfke tene değerse çürütür

Her canlının farklıdır, zorluklara dayanma gücü
Her insan, kendine özel yaratılışı
O nedenle, kimsenin tutamaz yerini
Kimi yirmisinde, kimi sekseninde öğrenir, yeter demeyi

Uyudukça artar uyku
Düşündükçe çalışır beyin
Beyin yoksa hareket eder mi? vücut
Önce hayal kurar insan

Geldik ömrün sonuna vakit değerli
Dinlen artık gönlünce

Nerde akşam orda sabah,

Kader dediğin nedir ki?
Bazen, istemsiz söz ediyorsam
Ben miyim konuşan, bendeki mi?

Bin dokuz yüzlü yıllarında
Yıldız sarayından, memleketine kaçan
Kadı kızı Nazife

Bebek oldum kendin salla beşiğini dediler
Yürüdüm, sen kızsın az ye dediler

Kadından asker olur mu? olur elbette
Geç kalmış bir karardır bence
Nasıl okuyup doktor, hakim oluyor sa
Asker olmayı da başarır şüphen olmasın

Zaten tüm yükü yüklenmiştir, omzuna

Her ne varsa, tohumları toprakta
Yağmurlar, tohumlara can verir
Gözyaşı nimettir, kaynağı gönül
Gönül incinirse, gözden yaş gelir

Elma ile vişne aynı toprakta, yan yana

Korkuyorum son zamanlarda selam vermeye
İnsan sandığım cin çıkıyor
Bakınca insan gibi de değil maalesef