Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Hayat tiyatro sahnesi, bizler oyuncuları
Önce evcilik oyunları
Sonra sahnede başrol oyuncuları
Ardımızdan gelenler çıkar rolleri gereği

Rüzgarların önünde sürülen, bulutlar gibi hayat
Bazen yoğun, bazen hızla geçer zaman

Tohumları toprakla buluşursa, kaybolmaz
Zamanı geldiğinde nasıl yeşerip, ürün veriyorsa
İnsanda toprakta, kaybolmaz,

Tarla kötüyse tohuma yazık
Tohum kötüyse tarlaya yazık
Hormonlar olmasa, ten tene değmezdi

Dosttur toprak, ondan yaratıldın
Son durak onda, şifa ondan aş ondan
Baharda nasıl dirilir seyreyle

Bana sor açlığın acısını
İlk kabusumdu, elimdeki ebicimin (ekmek) kaybolması
Sor bana, francala ile bazlamayı katık etmeyi

Toprağın kıymetini bilmeyenin sonu açlık
Yok öyle hazır yemek, hazır tükenir çabuk

Öğrenmişler çoktan üst akıllılar
Açık alan çayır çimen hediye etmişler gençlerine
Ve insanlarına

Onulmaz dertlerin devası toprak
Sarıp sarmalayıp ederiz kundak
Toprak anadır alır koynuna

Kaplumbağa çok yaşar, zira sağlam evi başında
Çınarın kökleri güçlü, sıkı sarılır toprağa
Köke zarar veren ne varsa atar, dışarıya