Geldik ömrün sonuna vakit değerli
Dinlen artık gönlünce
Nerde akşam orda sabah,
Kader dediğin nedir ki?
Bazen, istemsiz söz ediyorsam
Ben miyim konuşan, bendeki mi?
Bin dokuz yüzlü yıllarında
Yıldız sarayından, memleketine kaçan
Kadı kızı Nazife
Bebek oldum kendin salla beşiğini dediler
Yürüdüm, sen kızsın az ye dediler
Kadından asker olur mu? olur elbette
Geç kalmış bir karardır bence
Nasıl okuyup doktor, hakim oluyor sa
Asker olmayı da başarır şüphen olmasın
Zaten tüm yükü yüklenmiştir, omzuna
Her ne varsa, tohumları toprakta
Yağmurlar, tohumlara can verir
Gözyaşı nimettir, kaynağı gönül
Gönül incinirse, gözden yaş gelir
Elma ile vişne aynı toprakta, yan yana
Korkuyorum son zamanlarda selam vermeye
İnsan sandığım cin çıkıyor
Bakınca insan gibi de değil maalesef
Kadir olmak, muktedir olmak, kıymetini bilmek
Bilinemeyeceğini, göremeyeceğini etmişsen, Yaratanın
Geceden aydınlığa çıkar, geceler de aydınlanır
Yaşamın amacı, neden, nasıl yaratıldığını bilmektir!
Yaratıcıyı, görmek mümkün olmadığını, bilmektir
Ancak, Yarattıklarını görerek, hissetmektir
İnsan ömründe, kaderinde varsa, muktedir olabilir
Canım kilitlenmiş, beden denen kafese
Aklım kilitlenmiş, kafatası içerisine
Kandilleri yakan var, can kafese esir
Çırpınıp durur
Emir gelmeyince çıkması mümkün değil




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!