Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
ÖZ GEÇMİŞ
1954 yılının 15 Şubatında bir kış gününde yeşil ormanları gelinlik giyinmiş bol olan pınarları donmuş, cennet misali çayırları 1,5 metre beyaz örtüyle kaplanmış Artvin/Yusufeli ilçesi TÜNGES köyünde Yontma taştan yapılma iki katlı kıl kilimlerle döşeli evimizde yaşama gözlerimi açtım. Ailemin 11 çocuğundan 7. çocuğu 3. oğlu olarak. Oğlan çocuğunun günümüz ihtiyacı ve devletin teşviki ile 1.ye Temel 2. Dede adı Ali 3. ben kurtuluş savaşı şehidi amcam Emin adı konarak yurttaş kaydı y ...
