Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
ÖZ GEÇMİŞ
1954 yılının 15 Şubatında bir kış gününde yeşil ormanları gelinlik giyinmiş bol olan pınarları donmuş, cennet misali çayırları 1,5 metre beyaz örtüyle kaplanmış Artvin/Yusufeli ilçesi TÜNGES köyünde Yontma taştan yapılma iki katlı kıl kilimlerle döşeli evimizde yaşama gözlerimi açtım. Ailemin 11 çocuğundan 7. çocuğu 3. oğlu olarak. Oğlan çocuğunun günümüz ihtiyacı ve devletin teşviki ile 1.ye Temel 2. Dede adı Ali 3. ben kurtuluş savaşı şehidi amcam Emin adı konarak yurttaş kaydı y ...
