Emel Akkuş Şiirleri - Şair Emel Akkuş

Ben hep affeden taraftım,
Sen hep aynı hatanın farklı bahanesi…
Kalbim çamaşır gibi yıkandı gözyaşında,
Ama sen yine kirli geldin sevgime.

Her “özür” bir çivi çaktı içime,

Ben seni her yanlışında
yeniden doğru sandım,
Her gidişinde kapıyı açık bıraktım,
Her dönüşünde kalbimi…

Seni azad ettim…
Bu cümle ihanet kokuyor artık
çünkü ben sevmeyi değil,
aldatılmayı öğrendim sende.

Seni azad ettim;

Senin adın aşk olsun,
çünkü başka hiçbir kelime
bu kadar yakışmıyor canımı acıtmaya.
Adını anınca içimden bir şey kırılıyor,
sessiz,
kimsenin duymadığı bir yerden.

Ben daha çocukken…
Susturuldum!
Bir çift gözle değil,
Yüzüme kapatılan kapılarla büyüdüm.
Ne annemin ninnisi vardı başımda,
Ne de babamın omzu…