Tutturmuşsun bir Emel, gidiyorsun,
Kimdir, neyin nesidir, kimin fesidir?
Söylersem şaşarsın, inanamazsın!
Emel beni renklere boyayan ışıktır.
Sadece beni renklere boyamakla kalmadı.
İnanılmaz yetenekler oluşturdu bende.
Çimentosuz, demirsiz… cami yapar oldum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta