EMEKLİ NAZİLLİ
Çıktım zirveye baktım Nazilli’ye
Ova evlerle dolmuş dönmüş şehre
Akçay, Menderes akar yersiz yere
Kimse el vermez doyurmaz bahçeye
Sıcaktan kavrulur insanla nebat
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta