Emeksiz hayat olmaz Şiiri - Kemal Tekir

Emeksiz hayat olmaz

Emek bedensel zihinsel enerji,
Alınteri,emeğin ikiz kardeşi.
İkisi birlikte sağlar üretimi,
Bilimi,sanatı sanayiyi ticareti,
Emek hayatın merkezi merkezi.

Emek hayatın olmazsa olmazı,
Odur insanlığın ortak paydası.
Emek inşa eder uygarlıkları,
Sağlar kalkınmayı,artan refahı.

Emekle yeşerir tarladaki başak,
Çiftçinin alın teri düşer toprağa.
Güneşle, yağmurla kurar ortaklık,
Sofraya ulaşır bereketli lokma.

Ustanın elinde şekillenir demir,
Çekiç seslerinde sabrın türküsü.
Köprüler kurulur, yollar uzanır,
Birleşir şehirler, çoğalır gücü.

Bir öğretmen emek verir zihinlere,
Harf harf dokur geleceğin yolunu.
Bir doktor geceyi katar gündüze,
Şifa olur insanın umuduna, soluna.

Sanatçı tuvalde renklerle konuşur,
Notalarla anlatır kalbin dilini.
Her fırça darbesi, her ezgi parçası,
Emeğin en ince, en zarif halidir.

Bir işçi tezgâhta sabrı dokur,
İplik iplik örer hayatın ağını.
Fabrika döner, çarklar susmaz,
Emeğin ritmiyle bulur yarını.

Bilim insanı düşünceyle yoğurur,
Gecesini verir bir küçük buluşa.
Bir kıvılcım olur insanlığa ışık,
Emekle varılır en doğru sonuca.

Emek varsa hayat vardır,
Emek varsa umut büyür.
Alın teriyle yazılan yarınlar,
İnsanı insan eden özü sürür.

Günlük hayatı kolaylaştıran araç gereçler,
Ulaşım araçları, yollar, köprüler,
Oturduğumuz evler, barındığımız şehirler,
Bilim ve sanat eserlerinin üretimi hep emekle.

Bir düğmeye basınca yanan ışık,
Arkasında nice ustanın izidir.
Bir musluktan akan berrak su,
Görünmeyen emeğin gizli yüzüdür.

Raylarda ilerleyen trenler,
Göğü yaran uçaklar, denizde gemiler,
Hepsi aklın ve emeğin birleşimi,
İnsanlığın bitmeyen ilerleyişidir.

Yollar asfalt, köprüler çelikten,
Kolay sanırız geçip giderken.
Oysa her adımın altında,
Binlerce emeğin izi varken.

Bir bina yükselir kat kat göğe,
Mimar çizer, işçi taşır, usta kurar.
Her tuğlada bir alın teri,
Her duvarda bir hayat yatar.

Bilim laboratuvarda sessiz büyür,
Sanat sahnede alkışla görünür.
Ama ikisinin de kökünde,
Sabırla yoğrulmuş emek bulunur.

Emek görünmez çoğu zaman,
Ama hissedilir her yerde.
Hayat dediğin büyük düzen,
Onunla döner.
Hepimiz emekçiyiz bu büyük hayatta,
Kimi aklıyla üretir, kimi alın teriyle.

Birimiz yazar, birimiz yapar, birimiz taşır,
Aynı emeğin farklı yüzleriyle.
Aynı sofraya otururuz gün sonunda,
Farklı yollardan geçsek de varırız oraya.

Bir ekmek bölüşürüz, bir umut büyütürüz,
Emeğin kurduğu ortak dünyada.
Ne iş küçük, ne emek değersiz,
Her çaba insanlığın tuğlasıdır.

Birlikte yükselir yarın dediğimiz,
Emek, hayatın en gerçek adıdır.
Unutma; ayrımız gayrımız yok aslında,
Aynı çarkın dönen dişleriyiz hepimiz.

Hayatı var eden o büyük güçte,
Biriz, beraberiz: hepimiz emekçiyiz.
Hepimiz birbirimizin,
Emeğine muhtacız.
Birbirimizi tamamlayanız.

Kemal Tekir
Halkın sesi