Gözlüğü boynunda kulağı duymaz
Günleri geçtikçe çöker emekli
Devlet baba onu insandan saymaz
Yılların ardından bakar emekli
Tükenince aylık düşerler dara
Üç ay'ı düşünür hep kara, kara
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta