Sahnede bir oyun, eller havada,
Sessizce canlanır emek masada.
Ağızlar açılır, sözler hep yalan,
Gerçek işçi kalır karda, ayazda.
Nasırlı ellerin hakkı çalınır,
Kürsüde nutukla alkış alınır.
Alın teri döken görmez güneşi,
Onların sırtından saray kurulur.
Sofralar kurulur, kuş sütü eksik,
Halkın payı sadece kuru kemik.
Emekten bahseden beyler, paşalar,
Kul hakkı yutarken çokça çevik!
Lafı dolandırıp dururlar her gün,
Adalet sözleri dillerde sürgün.
Geveleyip durma hakkı, hukuku,
Bu devran böylece dönmez be zengin!
Kelimeler oktur, hedefe varır,
Maskeli yüzlerin boyası kurur.
Siyaset tiyatro, oyuncu çoktur,
Kalemim bu tahtı kökünden vurur.
Pandomim biter de perde kapanır,
Emeğin hesabı bir gün sorulur.
Geveleyen diller susar o zaman,
Zalimin tahtı da yerle bir olur.
ENGİN TOPKAN (03.04.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 29.06.2026 18:16:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
