Emeğini Asla Satma Şiiri - Kasım Kobakçı

Her devirde, tutarsın memleketi soyanı,
Küresel tüccarla, kurarsın sömürgeci düzeni,
Hem koyuna, dur dedin,
Hem kurda, kap dedin,
O kara kış, tam kıtlık seneleri öncesi,
Hem çiftçiyi ezdirdin, hem de esnafı,
Sabah ağlayan gariban, akşam inleyen ırgat,
Sömürülenler, aynı alın teriydi.
*
Fırsatındı, madencileri ucuz köle yaptın,
Garipleri, tüm baronlara ezdirdin,
Talanı, sen kurguladın,
Bizim ortaklar, başardı dedin,
Arsızca zenginleştik diye, kahkaha attın!
*
Sen ki kurnaz, o mevsim,
Hem piyasayı yönettin, hem de bankayı,
Taşeronları, vadesi doldu harcadın,
Bizi komşuya küstürdün sen, her iki devirde.
*
Kullandığın yetmedi, masum köylüleri,
Şimdi besliyorsun, rantçı bezirganları,
Şimdi parselleyip, satacaksın toprağımı sinsice,
Üreteni bitirdin çok şükür ve sıra tüketenlerde.
*
Hey silkin! Hey silkin! Yüreği yurt için çarpan!
Yurtsever, toplumcu ve devrimci neredesin?
Ademoğlunu yüce kılan vicdanıdır, hey silkin ahali!
*
Bu sebeple sen, tüm mahlukattan başkasın ve fikrinden mesulsün!
Hey silkin! Hey silkin! Yüreği yurt için çarpan!
Dalkavuğu sat, emeğini asla satma!