Bir temel attık ki, sanırsın direği Arş’a değer,
Biriktirdikçe gönül, dünyayı sırtında taşır meğer.
Avuçta tutulan kumdur, sızar gider parmaklardan,
Vazgeçmek zordur elbet, nefsin kurduğu tuzaklardan.
Saraylar kursak ne gam, kapısı bir gün kapanır,
Gidenler heybesinde sadece bir beyaz bez taşınır.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta