Bir temel attık ki, sanırsın direği Arş’a değer,
Biriktirdikçe gönül, dünyayı sırtında taşır meğer.
Avuçta tutulan kumdur, sızar gider parmaklardan,
Vazgeçmek zordur elbet, nefsin kurduğu tuzaklardan.
Saraylar kursak ne gam, kapısı bir gün kapanır,
Gidenler heybesinde sadece bir beyaz bez taşınır.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta