Martı sesleri duyuyorum radyodan
Okyanusların ve rüzgârın uğultusunu deniz kabuklarından
Senin kokun hiç gitmedi bu odalardan
Sesinse çınlıyor kulaklarımda durmadan
Sayıklar gibi ismin dökülüyor dudaklarımdan
Kan değil sevgin sızıyor kalbime açtığın yaradan
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta