ELVEDA SEVGİLİ...
Elveda sevgili, giderken yüreğimden sana dökülen dizeler bırakıyorum...
Gözlerimde peronların hüzün dolu yalnızlığı...
Son trenin çığlığı yırtıyor geceyi uzaktan;
Biliyorum, bu gidiş alın yazım,
En sevgiliye sığınış aslında.
Aklımda binlerce kelime...
Her kelimede bakışın gizli,
Her satır arasında bitmeyen o özlemin ve kokun.
Şimdi gurbet garında, soğuk bir bankın üstüne,
Pulsuz bir zarfta mühürlü sayfalar bırakıyorum;
Biri gözlerini anlatır, biri içimdeki yangını.
Elveda sevgili,
Ardımda sana benzeyen cümleler bırakarak...
Şiirler sana emanet,
Sen de şiirlerime.
Ben ise toprağın sinesine ebedi bir misafir...
Kim bilir? Belki sen de yağmurum olursun günün birinde,
Ve göğsümde yeşerir bir nergis çiçeği.
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 01:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!