Elveda Sevdiğim Şiiri - Cengiz Karadeniz

Hayalinle yaşayarak
Koca bir ömür geçiyor
Yaşamak değildi marifet,
Sensiz yaşamaya çalışmaktı.
İçime akan gözyaşlarımla,
Bakıyorum Boş boş Etrafa
Odam karanlık,
Işıkları yakmaya yok cesaretim.
Hemen karşımda bir ayna,
Görmek istemiyorum.
Sensizlik sarmış bu yüzü,
Her yer karanlık olmuş.
Gündüzler geceleri arar olmuş.
Sen olmadan olmuyor, yapamıyorum
Sensiz Nefes bile almıyorum
Olmuyor işte
Anlasan da, Anlamasan da olmuyor.

Konuşmak çare etmiyor, biliyorum.
Sözlerimin bu kadar anlamsız ve
değersiz olduğu zamanı hiç yaşamamıştım.
Beni sevmiyormuşsun, bunu anladım.
Bana verdiğin hayat dersi için
teşekkür ederim sana
Bundan sonra
bende senin gibi olacağım.
Yapmacık sevda sözlerim
hep seninle olacak.

Canım öyle yanıyor, içim öyle acıyor ki
Ne yaptım ki sana, anlamadım.
Bunları haketmek için
Hiç mi sevmemiştin beni, söyle.
Hiç mi Özlemedin
Senin uğruna neleri feda ettim,
bir bilsen…
Ama hiçbir zaman bilmeyeceksin.
Her şey düzeldi derken,
Aslında bütün Geçmişimizi bitirmişiz.
Yolumuz ayrılıktan yanaymış sevgili,
Ayrılıktan yana…

Yaprakları sararmış bir ağaç gibiyim.
İlk baharım bitti, son baharı
yaşar gibiyim.
Şimdi gözlerim boş boş bakıyor uzaklara.
Susuyorum artık, hiç konuşmamak üzere.
Sana bir kelime dahi etmeyeceğim.
Özleyeceksin sesimi,
Duymayacaksın tenimin kokusunu…
Duymayacaksın.

Aslında ben hep sensiz yaşamışım
ve beni hiç ama hiç sevmemişsin.
Belli ki sana hiçbir şey
Hiçbir Güven verememişim
ve seni hiç mutlu edememişim.
Ben bu gece sonsuz olacağım. Sevgili
Ebediyen Unutacağım seni
Bende bulamadığın Sevgiyi Aşkı
bulman dileğiyle…
Elveda sevdiğim.
Elveda.