memleket, bazen yalnız hatıralardır.
çocukluğum kokuyor şimdi kandilli
lisemin tozlanmış koridorları gibi.
semalarında minik kuşlar uçuşuyor
köyümün tenha renkli sokakları gibi.
ayrılık, ruhuma derin bir hüzün dokuyor.
burada bana ait bir şey bırakıyorum,
kursağımda kalmış üç beş samimi hayal.
ellerimi açtım rabbim, sana yalvarıyorum
canımı bu maziden kalma topraklarda al.
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 00:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
21.05.'26 ~eflâtun




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!