İstanbul’dan ayrılmak
boğazda düğümlenen bir cümle gibi,
yarım kalmış bir nefes…
Buruk bir acı bu,
adı konmamış bir hüzün.
Elveda, Boğaz’ın kırmızı gerdanlığı,
akşam güneşinde kanatlanan martılar,
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta