yokluğun içimde dert oldu
kimseyle paylaşamadım acımı...
gidişin sanki şiddetli bir deprem gibi,
enkaz altında bıraktı beni.
hiçbir harf yetmiyor artık seni yazan,
hiçbir kelime yetmiyor seni anlatan.
sendeleyerek yaşamayı öğrendim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta