Gözlerim nemleniyor, yaş bile akmıyor
Ağlamaklı halim yüzüm gülmüyor
Soluklarım tükendi, ruhum ölüm döşeğinde
Acısı kalbime vuruyor, hicranım sönmüyor
Veda vakti ne zaman gelecek
Hislerim artık renksiz, pervasız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta