Her boyun eğişimin, her peki deyişimin sebebi bir korkuyla doymaya çalıştım sana.
Doyamadım ve asla doyamayacaktım.
Gözlerinin içine içine bakıyordum her halini kalbime kazımıştım da, beynime de kazınsın, silinmesin istiyordum.
Yetmiyordu sana doymaya, ne zaman yetiyordu. Ne aşkım.
Hatırlıyorsun değil mi?
Üzerimde kırmızı birşey vardı beni son gördüğünde. Ve sen 1 kez daha gittin! ! !
Hem de bir başkasına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta