Ölüyorum, gözyaşlarımla yıkanıyor yüzüm, elveda Elveda diyorum uzaklaşıyorum yavaş yavaş.
Karanlık bir tünelin içinde yol alıyorum, ne yön olduğunu bilmiyorum, sadece ilerliyorum, ve karanlık karanlıktan daha karanlıklaşıyor.
Korkuyorum, ama aynı zamanda huzurluyum,
Sonsuzluğa doğru yol alıyorum, ve kafiyeli şiirimle elveda diyorum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta