Elmadağda Menekşeler Şiiri - Yasin Yüksel 2

Mor Dağım menevşem.

Karaca iner pınarbaşına düzlere
Gül cemâli düşmüş hilâl yüzüne
Bir çift gözün ateşiyle yandım
Gurbet elde kaldım uzun güzlere

Ay dede Elmadağ üstünde gezer
Çoban ateş yakar, dumanın süzer
İdris Dağı içimde yel olmuş eser
Yârin gözleri bağrımı hep ezer

Bülbül oldum taş duvara sır dedim
Baykuş oldum viranede ah yedim
Uğruna gözümden inci döküldü
Ben bu aşkı senden gayrı bilmedim

Mor menekşe boynun büker ayrılık
Yâr yolunda çürür gider gariplik
Bir gönüle kırk bin âlem sığarmış
Bana senden kaldı ince bir yanıklık

Ah edince dağlar duman bürünür
Garip olan sevda ile sürünür
Ne bir hekim buldum ne de bir çare
Yâr deyince şu gönlüm hep dövünür