ELMADAĞ BOZLAĞI.
Elmadağ'ın yeli sert eser yârim,
bağrım deler, inceden sızlar yârim
kervanlar konar boran iner düzüne
yolları duman, gözler yaşlı yârim.
Yeşildere çağlar koca taşın dibinden
dert eksilmez divanenin gönlünden
Yârin kokusu bir esen yeline katılmış
geçer gider ömrüm onun izinden
Kır çiçekleri Bozan Kaya başında
Kekliklet öter şu yazının düzünde
Öksüz kuzular meleşir anayı ararken
Duman çöker Elmadağ'ın ardında
Alıcı şahin döner şu göğün katında
Boz kurt gezer bağlarında yurdunda
Ben yârimi âyân düşler iken geceler
Ayaz vurur garip gönül yurdumda
Aman ağ gelin al kınayı yakmışsın
İnce belli ulu bir servi gibi akmışsın
Bir gülüşün ömre değer be yârim
Beni dertten derde sen bırakmışsın
"Sılam" derim dağ verir sesimi
Hasret yakar yüreğimin közünü
Her hecede adın düşer dilime
Rüzgâr alır garip gönlün zehrini
Ay düşünce Elmadağ'ın zirvesine
Sessiz hüzün çöker garip döşüme
Bir gün dönerim dersen yeter yârim
Bayram iner benim garip özüme
Elmadağ yeli dinmez der aşka erenler
Sevda çeken murad almaz der eskiler
Ben yârimin yoluna ömür verdim
Sadık sevda unutulmazmış dediler...
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 16:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!