Ne tuhaf bir meyve elma, değil mi ?
Önce insanı yolundan etti,
sonra düşüp bir daldan yolunu gösterdi.
Aşkı da betimledi elma, kimilerince yarıya bölünmüş iki kalpti, kimilerince karanfile bezendi, nahifti…
Kızıl rengi bir masal gibi kimine düşte oldu,
bazen sonu merak edilen nazenin bir masalda gökten düşen üçte.
Altın rengi uğursuzdu, asil bir güzellik sundu, kusursuzdu.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta