Ellerim Üşüyor Şiiri - Poyraz Can

Sevgili,
Ey sevgili üşüyorum.
Hadi gel,
aktan ak, sütten pak ellerinle sar beni.
Sanki dünya hiç kirlenmemiş gibi,
Sanki acı hiç kapımızı çalmamış gibi gel.

Sevgili;
Gece uzun, gece hoyrat.
Geceler ihanet dolu.
Her köşede pusuya yatmış sensizlik
Saatler dişlerini geçirmiş zamana,
Parça parça koparıyor düşlerimi içimden.
Ellerimde üşüyor, tutamıyorum sevdayı.

Hadi çık gel,
Şakağımda biriken kışıda çöz nefesinle.
Öyle bir gelişin olsun ki;
Damarlarıma yeniden bahar yürüsün,
Kalbim bir çiçek gibi açsın avuçlarında.

~~~~~~~~~~~

Hadi gel, bekletme daha fazla
Üşüyen yanlarımı al,
Kırılan yerlerimi de ısıt;
Onlara sevmeyi de öğret.
Sevmek neymiş, öğrensin cümle âlem.
Gel ki karanlık sussun,
Yıldızlara baktığımız geceler olsun.
Gel ki her yer kokunla dolsun.

Ansızın olsun gelişin.
Ufka dayansın gözlerin.
Kızıl goncalar bitsin göğsünde, ve
Bir tutam sabah bırak kirpiklerime.
Geceyi yavaşça indir omuzlarımdan.
Üşümek nedir unutayım,
Tenin değince zaman dursun.
Saçlarımda dolaşan rüzgâr
senin nefesine karışsın.

~~~~~~~~~~~

Hadi...
Hadi gel bekletme,
Birlikte duralım dünyanın ortasında,
ne fırtına eğebilsin bizi
ne de karanlık yutabilsin sevdamızı
Ay utansın geceden,
perdeler aralansın sessizce.
Adımların merdivenlerimde yankılansın,
Kalbim, kapıyı senden başkasına açmasın.
Gel sevgili…
Gel ki kalbim bu sürgünden dönsün.
Bir dokunuşunla geçmiş affedilsin,
Gelecek yeniden yazılsın...

~~~~~~~~~~~

Hadi…
Hadi çık gel.
İbrahim’in atıldığı ateşin içindeyim;
Yanıyorum, alev büyüyor,
dumanım göğe savruluyor.
Gel ki bir sözünle
Korlar çiçeğe dönsün,
Serviler boy versin yeniden
Ve yüreğimdeki deli taylar
Özgürlüğe koşsun.
Gel ki yağmurlar dinsin,
Penceremde bekleyen bulutlar dağılsın.

Bak, sabah eşiğe kadar geldi,
Kapıyı sen aç diye bekliyor.
Hadi gel artık…
Çünkü sensiz
Ellerim üşüyor sevgili,
Ellerim sensiz çok üşüyor.

17 şubat 2026 // Poyrazcan