Ellerim;
Yaşamı sevgi hamuruyla yoğurmaya çalışan
Gündüz kağıt, gece soğan kokusuyla
Savrulan ellerim.
Kimi zaman titreyerek yavrusunun başını,
Kimi zaman gururla bir dostun omzunu okşayan ellerim.
Ağladığımda gözyaşlarımı öfkeyle silen,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ele el tutuşan insanlar görürüz,
diz, dize oturanlar,
avuçları kızıl tan sıcaklığnda,
kaybolan umutları görürüz ellerde...
Dost eller, sıcak dost gözler gibi...
Daim olsun dost gözler hayatınızda...
Mustafa Yılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta