Ellerim;
Yaşamı sevgi hamuruyla yoğurmaya çalışan
Gündüz kağıt, gece soğan kokusuyla
Savrulan ellerim.
Kimi zaman titreyerek yavrusunun başını,
Kimi zaman gururla bir dostun omzunu okşayan ellerim.
Ağladığımda gözyaşlarımı öfkeyle silen,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Ele el tutuşan insanlar görürüz,
diz, dize oturanlar,
avuçları kızıl tan sıcaklığnda,
kaybolan umutları görürüz ellerde...
Dost eller, sıcak dost gözler gibi...
Daim olsun dost gözler hayatınızda...
Mustafa Yılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta