9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Yollara dökülen, dikenli ağaçlara,
Çıplak adımlarla, bas Ali'm.
Önüne düşen, o çözülmez ağı,
Elinde baltayla, kes Ali'm.
*
Ara ki sonunda, bulasın kendini,
Yalnızca kendin için, sürme sefayı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta