Elimde ki izmarit Şiiri - Servet Balıbey

bir küçücük izmarit, yerleri kirletir mi
yeri kirleten tütün, onu emen fikir mi
hangi parmak kavramış yerde ki izmariti
parmak neyi gösterir, gözler onu bilir mi

​fikirdeki endişe, dumana iliklenmiş
odamı boğmuş bulut, ruhum kadar demlenmiş
ateşteki kızıllık, beni yakıp kararttı
tütün ciğerim oldu, küllükteki ismimmiş

Kırık masada çizgi, hatıralar işlenmiş,
Çekilen tek nefeste, gözlerim mühürlenmiş.
Zaman kül üfler pıhtı, ciğerimde hırıltı
Yanan izmarit gibi, bedenim de tükenmiş

​her izmarit bir kimlik, onu yakan katilin
ğıyabında bir ağıt, tütündeki zehirin
toprağı kirleten dert, dumanı üfleyen his
ben bir afet yeriyim, masadaki küllerim