düşmüşüm yollara
ömrüm bitene kadar
yürüyeceğim patikalarda
hayat kurcalamış sarmallarımı
düşürmüş tuzağına
isteklerini yüklemiş sırtıma
benimkilere de vurulmuş pranga
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Çok güzel bir şiir.. İnsan bu hayattan göçünceye kadar arayış içindedir zaten.. İnsan bir şeyi buldum dediğinde, diğer bir şeyin eksikliğini hisseder. Doğruyu ararsın, kendi içinde bulursun.. Sonra hayatta ararsın.... Orada bulamayınca, hayat yeniden başlar... Arayış hayattır... Ne mutlu size, arayışı yaşayarak hayatınıza anlam kazandırıyorsunuz.. Sorgulayan insan yanlışta durmaz... Ve arayış içinde olan insan sürekli sorgulayandır...
çok beyendim tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta