Bir kağıt,bir kalem elimde her an,
Yazıyorum oğul,elimde değil.
Yâr olmaz ezelden ömrüme bu cân,
Üzüyorum oğul elimde değil.
Ömrümü bitiren şu gurbetlere,
Kapımı zamansız çalan dertlere,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Dağıt ey Nasuhî'm, sen saç-baş dağıt
Buyurana hoş-beş, gidene ağıt...
Tutuşmuş eline bir kalem kağıt
Yazıyorsun gardaş, elinde değil...
Varlığın şiir, varlığın...
Abdulkadir Öğdüm
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta