Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Elim Sende, Gönlüm Sende
Küçüktük…
“Elim sende” derdik neşeyle,
bir ağaç gövdesi, bir duvar gölgesi
bizim dünyamız olurdu.
Koşardık, saklanırdık,
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta